Wat is hoogsensitiviteit?
Geplaatst door Marianne Haverkamp in 
Volgens de tekst op www.hooggevoelig.nl:
“Zoals sommige mensen intelligenter zijn dan anderen, zo zijn sommige mensen gevoeliger dan anderen. Intelligentie is het vermogen dat in de linkerhersenhelft zit. Gevoeligheid is een eigenschap van de rechterhersenhelft. Zoals we een zeer intelligente persoon “Hoogbegaafd” kunnen noemen, kunnen we iemand die heel gevoelig is een “Highly Sensitive Person” (HSP) noemen. Een HSP, Highly Sensitive Person of te wel hooggevoelig persoon, is iemand die gevoeliger is voor indrukken en subtieler nuances waarneemt dan gemiddeld.
Elk moment van de dag doen we indrukken op, via onze zintuigen, horen, zien, ruiken, proeven en voelen. Een HSP doet dit dus intenser dan gemiddeld. Hooggevoeligheid is een karaktereigenschap die positief ingezet kan worden. Bijvoorbeeld: door hooggevoeligheid kun je sneller gevaren signaleren, in de gaten hebben dat iemand liegt, kleine nuanceverschillen waarnemen, intenser genieten van kunst of muziek en beter concentreren.”
Tijdens mijn studie ontdekte ik dat ik toch wel erg veel angsten had, angsten voor dingen die voor de meeste anderen niet speelden. Zoals: de (extreme) angst om beoordeeld te worden, angst om te spreken in het openbaar, maar ook de afkeer die ik heb van harde geluiden, fel licht en grote snelheid. Net toen ik dacht dat ik toch wel heel erg afwijkend was van de norm, ontdekte ik de site www.hooggevoelig.nl en daar vond ik mijn lotgenoten.
Ik bezocht een geweldige bijeenkomst in het voorjaar van 2005 met duizend hoogsensitieven en hoorde o.a. Elaine Aron, psychologe en schrijfster van diverse boeken, vertellen over de problemen èn kwaliteiten van hoogsensitieven. Gelukkig verschijnen er steeds meer boeken over dit onderwerp en wordt er steeds meer onderzoek gedaan naar deze hooggevoeligheid. Ik heb zelf het idee dat deze ‘over’gevoeligheden hun oorsprong hebben in nare ervaringen in het (verre) verleden.
En dat we deze gevoeligheden, die kennelijk niet goed verwerkt zijn, hebben meegenomen naar ons leven van nu. Het leven kan er boeiender van worden maar geeft ook beslist beperkingen. Hiermee goed omgaan is een kunst die valt te leren, en die begint met acceptatie. Dat 80% van de mensheid (en dierenwereld) geen last heeft van deze beperkingen en daar dus ook geen rekening mee houdt is soms wel lastig. Maar, aanpassingen die voor de 20% gevoeligen worden gemaakt hebben wel vaak voordelen voor iedereen! Zoals: prettige verlichting, geluids- en snelheidsbeperkingen, enz. Kortom, een uitdaging dus!
Wat zijn entiteiten?
Onderstaand voorwoord schreef ik in 2007 bij de heruitgave van het boek ‘Dertig jaren onder de dooden’ van Carl A. Wickland uit 1937. Het boek zou door een Duitse uitgever op de Nederlandse markt worden gebracht. Als je alvast meer wilt lezen over het onderwerp, lees dan: ‘People who dont know they’re dead’ van Gary Leon Hill, ‘The unquiet dead’ van Edith Fiore, ‘Spirit releasement therapy’ van William Baldwin of ‘Ongenode gasten’ van Pieter Wieringa. Overigens tref ik bij cliënten niet alleen de energie van overledenen aan maar ook wel eens van natuurgeesten. Soms raken die zomaar verstrikt in de aura van een levend mens dat een boswandeling maakt………………
Tot een jaar of zeven geleden, voordat ik aan de studie hypno- en regressietherapie begon, had ik nog nooit van de begrippen ‘entiteiten’, ‘aanhechtingen’, ‘meelifters’ of ‘obsessoren’ gehoord. Toen ik er tijdens deze studie mee in aanraking kwam, ging er een onbekende wereld voor mij open. In eerste instantie vond ik het beangstigend dat er een onzichtbare wereld is, bevolkt met allerlei soorten onbelichaamden, die ons doen en laten kunnen beïnvloeden doordat zij zich in onze aura of ons lichaam vestigen. Nu ik enkele jaren als therapeut aan de slag ben, merk ik dat het beangstigende van de situatie voornamelijk aan hun kant zit, je zult maar in verwarring zijn, niet gezien en gehoord worden en niet weten wat je te doen staat!
Toen ik door een collega op het boek van dr. Carl Wickland gewezen werd en er na enige moeite zelfs een exemplaar (uit 1937) van op de kop kon tikken, werd ik gegrepen door de praktijkverhalen van deze psychiater. Het meest aangrijpende vond ik het feit dat er zoveel mensen overlijden die geen idee hebben wat ze daarna moeten doen, die in de volle overtuiging geleefd hebben dat er niets is na de dood en dan, na bijvoorbeeld een zelfmoord, ontdekken dat ze er nog steeds zijn! De eenzaamheid, verwarring en ontzetting die zich dan voordoen moeten toch afschuwelijk zijn. Geen wonder dat ze dan de eerste de beste die hen aanstaat aanklampen om bij een levende ander te zijn. En dan zitten ze vast, hun ontwikkeling staat stil, maar ze zijn niet meer alleen……………..
In mijn praktijk voor hypnotherapie werk ik met mensen van verschillende leeftijden en met verschillende problemen, psychisch en/of lichamelijk. In een van de eerste sessies check ik samen met de cliënt of er misschien sprake is van een of meer ‘aanhechtingen’. Een aantal aanwijzingen dat er eventueel energie van anderen in het spel is, vind ik vaak al tijdens de intake. Zulke aanwijzingen kunnen zijn: sterke stemmingswisselingen, depressies of suïcidale neigingen, verslavingsproblematiek, het horen van stemmen, energieverlies, het gevoel zichzelf niet onder controle te hebben, emoties zoals bijvoorbeeld angst, woede, schuldgevoel en diverse lichamelijke klachten. Ook wanneer cliënten vertellen dat zij onder narcose zijn geweest, traumatische gebeurtenissen hebben meegemaakt of transplantaties hebben ondergaan en daarna andere gewoontes of gevoelens hebben, kan gedacht worden aan de aanwezigheid van energie van anderen. Bij dit soort gebeurtenissen ontstaan soms gaten in de aura en is men makkelijker bereikbaar voor entiteiten.
Als de cliënt tijdens de sessie in een lichte trance is gebracht, kan er via hem of haar met de eventuele aanwezige entiteiten contact gemaakt worden. Vaak zijn de meeste entiteiten zeer bereid, zodra zij zich bewust zijn dat ze zich in andermans aura bevinden, om hun eigen weg te vervolgen en zich los te maken. Meestal blijven er een aantal over die meer aandacht behoeven, die zich verstoppen, verzetten of ontkennen dat zij er zijn. Via de cliënt kan een therapeut, net zoals dr. Wickland deed, een gesprek met deze entiteit voeren. Bij de cliënt verandert dan vaak, voor de duur van dit gesprek, de gezichtsuitdrukking, de houding en de stem. De cliënt, in een ander bewustzijn, beleeft dit tegelijkertijd mee. De verhalen van de entiteiten die zich dan ontvouwen zijn zeer verschillend, maar de overeenkomst zit meestal in het zich volkomen onbewust zijn van het feit dat men zelf geen lichaam meer heeft .
Vooral bij overleden kinderen ontroeren dit soort verhalen de cliënt en mij zeer. Stel je voor, je bent een jaar of drie, je speelt op de trap, valt naar beneden, staat na een tijdje weer op en bent dan voor je ouders onzichtbaar en onhoorbaar. Zij zijn heel verdrietig, niet meer voor jou te bereiken en je gaat, omdat je niets anders weet te doen, dwalen. Komt er dan iemand in je buurt die misschien ook verdrietig en alleen is, of kind, dan word je door die energie aangetrokken en blijf je daar, voor onbepaalde tijd, bij ‘hangen’.
Of je bent een volwassen man, werkt aan het dak van je huis, valt van de ladder, staat op en gaat naar binnen en even liggen. Tot je verbijstering worden je spullen wat later je huis uitgebracht en trekt een onbekend gezin in jouw huis. Woedend om zoveel onrecht maak je deze indringers dag in dag uit het leven zuur in de hoop dat ze je huis weer uitgaan. Pas vele jaren later hoor je van een onbekende die opeens het woord tot jou richt, dat je na die val van de ladder bent overleden, zonder dat je dat gemerkt hebt. Eerst ontken je dat met alle kracht, maar als je dan eens goed kijkt en voelt of het lichaam waar je in woont wel het jouwe is, dan dringt het tot je door: je lichaam is er niet meer. Wat een enorme schrik! Ook kan het zijn dat jou zo’n enorm onrecht is aangedaan, een moord of een ander vreselijk feit, dat je de moordenaar nooit meer ‘loslaat’ en hem niet toestaat een onbezorgd leven te leiden. Of je hebt zoveel misdaden tegen de mensheid begaan, dat het een schrikbeeld is om ‘naar het licht’ te gaan, en daar jouw slachtoffers te ontmoeten. Bij de aarde blijven hangen lijkt dan een beter idee.
Vaak blijkt uit de verhalen dat iemand zeer snel is overleden, bijvoorbeeld door een ongeluk, of ongemerkt is overleden, bijvoorbeeld door verdoving of in de slaap, en dat daardoor het sterfmoment niet bewust werd meegemaakt. Het boek van Carl Wickland staat vol met dit soort verhalen, die destijds ook vaak gecheckt konden worden op hun inhoud.
Anders dan toen dr. Wickland met zijn patiënten werkte, kan tegenwoordig via een cliënt in lichte trance al contact gemaakt worden met deze entiteiten. Dit is een veel vriendelijker manier om hen te bereiken en een eind te maken aan een nare manier van voortbestaan. Na een kort of lang gesprek, met onwil, verwarring en verzet of juist met grote opluchting en inzicht van de entiteit, komen cliënt en entiteit meestal tot de conclusie dat deze toestand niet optimaal is voor beiden. Een mooie manier van vertrek voor de entiteit is dan door de vraag te stellen of er iemand aan de ‘andere kant’ is die hem of haar wil ophalen en meenemen. Vaak is er wel iemand die geliefd is en men hoeft dan maar aan deze persoon te denken, of deze ouder, grootouder of geliefde komt al voor de entiteit in beeld en neemt hem/haar mee. De cliënt, die innerlijk afscheid neemt van een aanwezigheid die er misschien al zijn hele leven was, voelt bij dit vertrek vaak een verandering in zijn lichaam. Alsof er een druk of spanning, of een heel vertrouwd gevoel verdwijnt.
Komt er bij de entiteit niemand op die zou kunnen helpen (soms is men zo verbitterd of vereenzaamd gestorven dat er met niemand meer contact was), dan is het aanroepen van een lichtwezen voldoende om de entiteit liefdevol te begeleiden naar een plek waar heling kan plaatsvinden.
Het contact tussen cliënt en entiteit is niet altijd negatief. Het kan zijn dat men jarenlang getroost is geweest door de aanwezigheid van een ander en dat men gehecht is geraakt aan elkaar. Een broer die nog steeds waakt over zijn zuster, of een moeder die haar kind niet los kan laten. Toch is het voor iedereen beter om in een eigen lichaam te leven en meestal vertrekt de entiteit uiteindelijk wel. Het belang van het boek van dr. Wickland zit voor mij in de herhaalde boodschap van de door hem beschreven entiteiten: vertel iedereen dat er leven is na de dood zodat men zich daar op kan voorbereiden. Laat mensen weten dat er voor ieder die overlijdt hulp, in de vorm van geliefde familieleden of lichtwezens, klaarstaat om hen naar het licht te begeleiden en wegwijs te maken aan de andere kant. Ook als je in je leven daden hebt verricht die door de maatschappij zeer afgekeurd werden, is er aan de andere kant liefde en heling.
Naast het belang van deze mededelingen van entiteiten geeft dit boek een boeiend tijdsbeeld weer. Ook de verhalen die ik te horen krijg zijn soms als het openslaan van een geschiedenisboek, zomaar een kijkje in een andere tijd. Als wij meer zouden openstaan voor alles dat zich onzichtbaar om ons heen bevindt, als we het niet direct zouden afwijzen en afdoen als onmogelijk, als we zouden accepteren dat er nog zoveel is dat we niet begrijpen, hoeveel minder angst zou er dan hoeven te bestaan bij de levenden en de overledenen.
Het kind dat ‘s avonds in bed zo bang is omdat het iets ziet dat wij niet zien en de volwassene die stemmen hoort die wij niet horen, neem hen serieus! Laten wij ons meer bewust worden van het gevaar van verslavingen, die ons ontvankelijker maken voor entiteiten die ons kunnen gaan beïnvloeden. Hoeveel onmacht is er in de psychiatrie omdat men niet begrepen en gehoord wordt. Wij kunnen mensen die gaan overlijden beter gaan begeleiden, zodat ze niet angstig en eenzaam deze belangrijke overgang hoeven door te maken. Zodat ze bewust sterven en niet hoeven te blijven dwalen zoals veel anderen. Ik ben blij dat het boek van dr. Wickland opnieuw uitgegeven is, zodat hulpverleners en andere geïnteresseerden met de inhoud kunnen kennismaken, want de boodschap is nog even belangrijk voor ons als in 1937!
Voorburg, 31 december 2007
Wat is Voice Dialogue?
Deze techniek om je eigen innerlijke delen te ontmoeten, is ontdekt en ontwikkeld door Hal Stone en Sidra Winkelman, beiden psycholoog in Amerika. Zij ontwikkelden een manier om met de eigen deelpersoonlijkheden, die allemaal hun doelen, beperkingen en kwaliteiten hebben, een gesprek te hebben. Meestal ken je wel een aantal delen van jezelf: je vrolijke of verdrietige kinderkant, je sterke kant, je invoelende kant, het deel dat je vooruit stuwt en het deel dat lui achterover wil leunen. Maar er zijn ook delen die we niet van onszelf kennen: een deel dat agressief is of boos (meestal kennen je vrienden en familie deze delen wèl!), dat heel creatief is, of wanhopig en angstig.
Al die delen spelen wel mee in je relaties en je leven, maar bewust gebruik maken van hun kwaliteiten kun je meestal niet.
Met Voice Dialogue geef je deze delen eens je volle aandacht en laat ze hun verhaal vertellen. Dit geeft enorm veel inzicht in je eigen functioneren, bijvoorbeeld waarom je je eigen pogingen om af te vallen steeds saboteert of waarom je op je werk niet je grenzen kunt aangeven. Of waarom je in elke relatie weer tegen dezelfde problemen aanloopt………………..
Als je deze delen eens een stem hebt kunnen geven, verandert er iets in de delen en dus in jou. Je kunt ontdekken dat jij de kapitein bent op het schip en dat jij dus bepaalde delen in kunt zetten als het nodig is en andere delen met liefde even naar de achtergrond zet. Zoals Jos Olgers, directeur van Trance-Art en docent Voice Dialogue, vaak zegt: het is niet zo handig om je ‘kleine kind’ voorop je fiets te zetten als je moeilijke dingen moet gaan doen, dan kun je beter andere delen, zoals ‘stevigheid’ en ‘kracht’ gebruiken en dat kleintje even achterop zetten, of thuislaten!
Voice Dialogue geeft meestal zeer snel inzicht in een probleemsituatie en is een boeiende manier om jezelf te verkennen.
Wat is reïncarnatietherapie?
Reïncarnatie betekent wedergeboorte. Hoewel ongeveer driekwart van de wereldbevolking het een hele normale zaak vindt dat wij allen steeds wedergeboren worden en dus vele levens leven, is het in onze cultuur niet gebruikelijk om hierin te geloven. Dat is jammer, want nu richten wij ons alleen op dit ene leven en is het afgelopen als we sterven. Dat zou dan ook betekenen dat baby’s als een onbeschreven blad geboren worden! Toch komt het heel vaak voor dat jonge kinderen uit zichzelf gaan vertellen over ‘vroeger toen ik groot was’ of ‘toen ik ergens anders woonde en jouw moeder was….’. Langzamerhand dringt ook tot ons, westerse mensen, door dat er misschien toch meer is dan ons eeuwenlang geleerd is! Dat bleek ook wel in het tv-programma “Wie was ik” dat de KRO uitzond in de winter van 2004.
In trance is het geen uitzondering om terecht te komen in herinneringen aan andere levens, sommige van eeuwen geleden…..
Of het hierbij gaat om een eigen vorige leven of ervaringen van anderen die met ons verbonden zijn, dat doet er eigenlijk niet toe. Het gaat erom dat deze ervaringen een grote indruk op ons gemaakt hebben en ons soms belemmeren om voluit in het huidige leven te durven leven. Als je ooit bv in een schandblok hebt gestaan, vanwege je overtuigingen, dan kan het heel goed zijn dat je nu datzelfde angstige gevoel van schaamte krijgt als je voor een grote groep mensen staat en iets wilt vertellen. Het lijkt alsof je lichaam je zegt: “wegwezen hier, het is gevaarlijk”. Ja, dat was het toen, maar nu hoef je niet bang te zijn dat ze eieren naar je gezicht gaan smijten!
In reïncarnatietherapeutische sessies kun je leren scheiden wat toen gebeurd is en wat nu speelt. Daardoor kun je volledig in het nu functioneren zonder die oude belemmeringen. Ook is het mogelijk in vorige levens vaardigheden en talenten te herontdekken zodat je er in je huidige leven van kunt profiteren.
Over de grenzen gaan van dit leven kan je dus bevrijden en verrijken! Het geeft een heel andere kijk op de wereld en zijn bewoners en het doel van onze levens. Het kan ook maken dat je je weer verbonden voelt met alle anderen om je heen, zodat het gevoel van afgescheiden zijn verdwijnt. Wil je gelukkig in je eigen leven zijn, dan is het belangrijk om je verbonden te voelen met: de natuur, de andere mensen op deze wereld, de materie en je eigen cultuur. Heel vaak komt het voor dat je op een van deze terreinen een storing in die verbinding ervaart. De verbindingen weer herstellen is een van de doelstellingen van deze therapievorm!
Als je meerdere levens van een afstand kunt waarnemen, kun je daarin ook de patronen zien in de volgorde van de gebeurtenissen. Als je nu het idee hebt altijd slachtoffer van de situatie te zijn, is het heel interessant om te zien dat je ook wel eens een dader bent geweest en dat de dader/slachtofferlevens elkaar afwisselen. Zodat je beide kanten kunt ervaren. Ook de ontmoeting met personen die nu belangrijk voor je zijn, in vorige levens en in andere rollen, geeft een extra dimensie. Soms begrijp je daardoor opeens waarom een relatie in dit leven wat stroef loopt of waarom je zomaar ineens iets van herkenning voelt als je iemand ontmoet.
Het zal je kijk op het leven voorgoed veranderen en je veel meer ruimte geven. “Geloven” in reïncarnatie is hiervoor niet nodig, wel een open geest. Want: “je geest is als een parachute, hij functioneert het best als hij open is”!
Wat is regressietherapie?
Regressie betekent teruggaan. Teruggaan naar de oorsprong van de klacht. Naar de allereerste keer dat je deze zelfde gewaarwording had. Soms is dat iets uit je jeugd, iets dat je je niet bewust kunt herinneren maar in trance wel. Maar soms ga je nog verder terug, naar een situatie die een ervaring in zich draagt die niet plezierig was en die je niet verwerkt hebt. Waar je nu nog last van kunt hebben, omdat je steeds weer in zo’n situatie terechtkomt die je uitdaagt het nu wel te gaan verwerken.
Teruggaan in de tijd gaat gemakkelijker als je in trance bent, je schakelt dan als het ware je verstand en controle een beetje uit, dat verstand dat altijd zegt: ‘dat kan niet’ en zo de herinneringen uit je bewuste weghoudt. Juist door wel terug te gaan in die herinneringen kun je vanuit het ‘nu’ zien wat daar precies is misgegaan en wat dat met jou gedaan heeft. Of het nog nodig is om nu te lijden onder die oude pijn. Of dat het tijd wordt om de pijn en angst onder ogen te zien en te beslissen dat het niet meer nodig is om je hierdoor te laten leiden, omdat je nu volwassen bent en de kinderangsten kunt loslaten.
Wat is hypnotherapie?
Hypnose komt van het oude Griekse woord voor slaap; hypnos. Volgens de oude Grieken gaven de goden tijdens de slaap hun inzichten door in de vorm van een droom, die vervolgens kon worden ontcijferd door de priesters en priesteressen van de tempel. Echte wijsheid kwam van de goden en hoe ouder de mens, hoe beter hij deze wijsheid wist te interpreteren.
We hebben allemaal wel eens een trance toestand meegemaakt, zonder dat we het wisten dat het verschijnsel zo wordt genoemd.
Tijdens het lezen van een boek dat ons erg boeit, zijn we ons niet meer bewust van onze omgeving.
Zo opgaan in een film dat er niet gemerkt wordt dat er iemand binnenkomt.
Tijdens het autorijden realiseren we ons opeens dat we ‘al zover’ zijn, terwijl het lijkt alsof we een deel van de route niet bewust hebben meegemaakt. Gelukkig is het zo dat een belangrijk deel van ons toch alert blijft en handelt.
Ook onder hypnose blijft onze bewuste geest aanwezig. Onder hypnose ervaren we dat we weliswaar handelen volgens onverwachte ingevingen of aangediende suggesties, terwijl we tegelijkertijd realiseren dat we dat doen.
Hypnotherapie is een psychotherapievorm waarbij we gebruik maken van trance om problemen bij de wortel aan te pakken.
Trance is een vorm van geconcentreerde aandacht en verbeeldingskracht die het mogelijk maakt om problemen aan te pakken en op te lossen op onbewust niveau.
Hypnotherapie geeft je de mogelijkheid om in korte tijd een probleem dat al jaren speelt op te lossen. Juist door gebruik te maken van trance kun je doordringen in de diepere lagen van de geest om daar het probleem aan te pakken. Daarbij wordt er gebruik gemaakt van je eigen hulpbronnen die je al van nature hebt, maar waar je op bewust niveau niet zo snel bij kunt.
Waarom hypnose?
In een hypnotische trance kan gemakkelijk contact worden gemaakt met het onderbewuste. Trance is een toestand van geconcentreerde aandacht, waarbij je bewust met eigen gedachten, beelden en gevoelens bezig bent.
Voor zeer uiteenlopende klachten kan hypnose gebruikt worden:
- Omgaan met spanningen
- Oplossen of sterk verminderen van psychische problemen, zoals nervositeit, angsten en fobieën
- Verwerken van trauma’s
- Afleren van ongewenst gedrag, bijvoorbeeld verslavingen
- Oplossen of sterk verminderen van slaapproblemen; slapeloosheid en nare dromen
- Faalangst, bijvoorbeeld bij examenvrees
- Oplossen of sterk verminderen van psychosomatische klachten, zoals hyperventilatie, maag- en darmklachten
- Opheffen of verzachten van allerlei lichamelijke klachten
- Versterken en versnellen van genezingsprocessen
- Opheffen of verzachten van pijn
- Verbeteren van concentratie en geheugen, belangrijk bij studie-, werk- of sportprestaties
- Inzicht krijgen in eigen persoonlijkheid en mogelijkheden
- Burn-out
